เขาย่อมเปรียบเทียบความว่ายามรัก แค่น้ำผักต้มขมชมว่าหวาน

ครั้นจืดจางห่างเหินไปเนิ่นนาน แค่น้ำตาลก็ว่าเปรี้ยวไม่เหลียวแล

ใช่แล้วความรักนั้นหนักหน่วง รั้งเราร่วงหล่นลงในดงดิบ

ส่งเสี้ยวแสงหรุบหรู่อยู่ลิบลิบ ลวงให้เรายื้อหยิบแสงทิพย์นั้น

โรยเส้นทางแสนสวยด้วยกลีบแก้ว หลงเหยียบแล้วแก้วบาดฤาหวาดหวั่น

แม้ลดเลี้ยวลับไปในหมอกควัน ยังดื้อรั้นดั้นด้นผจญกรรม

แล้วว่าอนิจาความรัก พึ่งประจักษ์ดั่งสายน้ำไหล

ตั้งแต่จะเชียวเป็นเกลียวไป ที่ไหนเลยจะไหลคืนมา


edit @ 2007/03/06 15:51:19

Comment

Comment:

Tweet

#10 By (58.8.195.207) on 2009-06-22 22:30

ความรักนี่ดีน่ะbig smileแต่ทำไมบางคนไม่ชอบล่ะ embarrassedเฮ้อ sad smile

#9 By คนชอบอ่าน (118.174.167.200) on 2009-01-18 17:25

เรื่องความรักเนี่ย.....จะว่าไปมันก็เข้าใจยากเนอะ

#8 By kobamura on 2007-04-10 01:13

ทามมายไม่มาอัพเรยอ่าเหอๆ

#7 By ไปกะเป้ on 2007-03-30 21:26

ถ้ารักแล้วไม่เข้าใจกันนี่สิจะทำให้เรา 2 คน ไปกันมะได้อ่าน้อ

#6 By ::PK*HeechuL:: on 2007-03-17 10:16

น้องฝ้ายมาเป็นกลอนเชียว
อ่านไปอ่านมาพี่งงเลย
55555

#5 By ด.ญ.พิมประไพ on 2007-03-16 17:09

เง้อ ยิ่งอยู่ในอารมณ์ไม่สมหวังด้วย
ต้องปลงอย่างเดียว - -"

#4 By ต ติ๊ก (58.8.8.251) on 2007-03-10 07:57

หวัดดีครับ (^w^)/
ในเมื่อมันผ่านมาแล้วก็เลือกเก็บความทรงจำดีๆเอาไว้ ผมว่ามันก็คงเพียงพอแล้วละ

#2 By Z-Catz on 2007-03-06 17:47

จุดเริ่มต้นของความรักคือการรู้จักเอาใจใส่ ....แต่จุดจบของความไม่เข้าใจ...คือต้องการจากไปไกลคนละทาง