ลืมไปแล้วจริงๆ

posted on 30 Dec 2009 14:30 by fumitotaiyo

 

 หายไปตั้งนานเลย.................

จำได้ว่าเริ่มเขียนบล็อกตั้งแต่ปีหนึ่ง   แล้วก็หายไปเลย

ตอนนี้อยู่ปี๔แล้ว    เวลาช่างเร็วเหลือเกิน

ไม่ได้เปิดบล็อกนี้ตั้งแต่เริ่มขึ้นปี๒

วันนี้กลับมาเพราะบังเอิญ หาข้อมูลจากgoogle ในคำว่า การ์ตูนหล่อ

 แต่แล้วก็ต้องชะงักดูเพราะดันเปิดเข้าดูบล็อกๆหนึ่ง

 แล้วบล็อกนั้นที่มีการ์ตูนหล่อ.....มันก็คือบล็อกตัวเองซะนี้  

 

ลืมไปแล้วจริงๆ.......เราหลงลืมอะไรไปบ้างอย่างจริงๆ

edit @ 30 Dec 2009 14:40:05 by สายหยุดหยุดกลิ่นฟุ้งยามสาย

edit @ 31 Dec 2009 23:12:40 by สายหยุดหยุดกลิ่นฟุ้งยามสาย

เขาย่อมเปรียบเทียบความว่ายามรัก แค่น้ำผักต้มขมชมว่าหวาน

ครั้นจืดจางห่างเหินไปเนิ่นนาน แค่น้ำตาลก็ว่าเปรี้ยวไม่เหลียวแล

ใช่แล้วความรักนั้นหนักหน่วง รั้งเราร่วงหล่นลงในดงดิบ

ส่งเสี้ยวแสงหรุบหรู่อยู่ลิบลิบ ลวงให้เรายื้อหยิบแสงทิพย์นั้น

โรยเส้นทางแสนสวยด้วยกลีบแก้ว หลงเหยียบแล้วแก้วบาดฤาหวาดหวั่น

แม้ลดเลี้ยวลับไปในหมอกควัน ยังดื้อรั้นดั้นด้นผจญกรรม

แล้วว่าอนิจาความรัก พึ่งประจักษ์ดั่งสายน้ำไหล

ตั้งแต่จะเชียวเป็นเกลียวไป ที่ไหนเลยจะไหลคืนมา


edit @ 2007/03/06 15:51:19

จะตายดีอะป่าวเนี่ย..........

เมียจะตายตามผัวกลัวผีหลอก กลัวหายใจไม่ออกเมื่ออาสัญ

จะโจนน้ำตายไปตามกันก็กลัวจระเข้มันจะคาบไป

เมียจะเชือดคอตายเสียหลายครั้งแต่รุงรั้งกลัวเจ็บไม่เชือดได้

จะผูกคอหาเชือกมาเตรียมไว้ เชือกก็ใหญ่กลัวจะรัดต้นคอ

(จาก วรรรคดีเรื่อง ขุนช้างขุนแผน)

สรุป คือไม่ต้องตายดีที่สุด